O endometriozie mówi się w ostatnich latach coraz głośniej, jednak jej bliska kuzynka – adenomioza – wciąż pozostaje w cieniu. Obie choroby łączy nieprawidłowe umiejscowienie tkanki endometrium, ale w przypadku adenomiozy problem dotyczy bezpośrednio ścian macicy, a nie innych narządów jamy brzusznej. Czym charakteryzuje się ta choroba i jakie są jej objawy?

Czym jest adenomioza?

W przebiegu adenomiozy tkanka gruczołowa i zrąb endometrium wrastają w głąb błony mięśniowej macicy. Ogniska te zachowują się tak samo jak prawidłowa błona śluzowa – reagują na cykl hormonalny, narastają i krwawią. Ponieważ krew nie ma ujścia z wnętrza mięśnia, dochodzi do powstawania mikrotorbielek, stanów zapalnych, a w konsekwencji do przerostu i włóknienia mięśnia macicy. Macica staje się powiększona, kulista i bolesna.

Jakie objawy daje adenomioza?

To, jak objawia się adenomioza, może być zróżnicowane, zaczynając nawet od postaci bezobjawowych po stany uniemożliwiające normalne funkcjonowanie. Poniżej przedstawiamy najczęstsze i najbardziej charakterystyczne z nich.

Najbardziej typowym objawem jest intensywne krwawienie podczas miesiączki, wymagające bardzo częstej zmiany podpasek, powodujące przemakanie, jak również obecność skrzepów we krwi menstruacyjnej. Takie miesiączki mogą trwać powyżej siedmiu dni. Jednocześnie mogą pojawiać się plamienia okołomiesiączkowe, czyli na kilka dni przed właściwym krwawieniem lub brązowe upławy po jego zakończeniu.

Następnie, podobnie jak przy endometriozie, występuje ból w trakcie miesiączki i może on promieniować do odcinka lędźwiowo-krzyżowego kręgosłupa oraz do ud. Charakterystyczne w tym przypadku jest narastanie bólu wraz z wiekiem pacjentki.

Takie dolegliwości bólowe mogą występować nie tylko podczas menstruacji, ale także w innych fazach cyklu, nawet w sposób ciągły, oraz w trakcie współżycia. Jest to wynikiem przewlekłego stanu zapalnego.

Innym objawem będzie powiększona macica, która w niektórych przypadkach może osiągać rozmiary odpowiadające 12–14 tygodniowi ciąży. To z kolei powoduje ucisk na sąsiednie narządy i prowadzi do częstomoczu, zaprać, wzdęć i widocznie powiększonej dolnej części brzucha, niezależne od diety.

I tak, adenomioza również może utrudniać zajście w ciążę oraz zwiększać ryzyko poronień i powikłań położniczych.

Kluczowe różnice między endometriozą a adenomiozą

Zasadnicza różnica między tymi schorzeniami tkwi w lokalizacji zmian: adenomioza polega na wrastaniu endometrium w głąb mięśnia macicy, co powoduje jej powiększenie i wywołuje bardzo obfite krwawienia, podczas gdy w endometriozie ogniska choroby rozsiane są poza narządem, generując przede wszystkim dominujący ból. Przekłada się to na odmienne podejście terapeutyczne. Leczenie adenomiozy jest dobierane indywidualnie i najczęściej opiera się na terapii hormonalnej oraz przeciwbólowej w celu łagodzenia objawów. W przypadku kobiet planujących macierzyństwo konieczne jest specjalistyczne wsparcie lekarza, aby dopasować metody leczenia do planów prokreacyjnych i zapewnić bezpieczeństwo ciąży. Natomiast leczenie endometriozy ma charakter objawowy i zazwyczaj opiera się na terapii hormonalnej oraz przeciwbólowej, wspomaganej w lżejszych przypadkach wkładką wewnątrzmaciczną. W sytuacjach wymagających silniejszych metod stosuje się blokujących hormony agonistów GnRH lub operacyjne usunięcie ognisk choroby.

Warto wiedzieć, że chociaż są to dwie odrębne jednostki chorobowe, to często współwystępują u tej samej pacjentki. Z tego względu diagnostyka bólu w okolicy miednicy mniejszej powinna zawsze uwzględniać obie te jednostki.

Podsumowując, adenomioza to choroba znacząco obniżająca jakość życia, objawiająca się przewlekłym bólem. Kluczowym elementem jest konsultacja z lekarzem specjalistą, wdrożenie odpowiedniej diagnostyki i odróżnienie jej od endometriozy.

Artykuł sponsorowany